Zij of ik?

[vezzie]

Proloog:
Ik? Ja ik ben Vesna ik heb het moeilijk op school maar ik houd me enorm bezig met paardrijden en mennen.
Ik rijd op de manege de paardehoeve paard. Daar krijg ik het hard te verduren met Marie-claire de dochter van de eigenaar. Mijn vrienden zoals de stalhulp merel en de stalhulp jan proberen haar te steunen en te helpen en Olivier de zoon van de manege eigenaar welke rol speelt hij? Zal Vesna het uit houden? Voor welke dingen komt ze te staan door Marie-claire? En hoe lopen de dingen af? Lees het in het verhaal

Het verhaal
“En nu een volte Vesna. Neem je linker teugel vaster zo heb je meer grip en gaat hij meer buigen. Oké veel beter zie je dat hij nu zich beter buigt? Beloon hem maar en zet hem maar op stap.”
Ik gaf Nero een klopje in zijn hals en glimlachte naar Jan. Jan was misschien wel stalhulp maar ik had speciaal aan Mr. De La fayette gevraagd of ik van Jan les kon krijgen en niet van Casper. Ik had namelijk een hekel aan Casper.
“Goed gedaan Vesna” hoorde ik een stem aan het hek zeggen.
Het was Merel ook een stalhulp die naar mijn les had gekeken.
“Dank je”: glimlachte ik terug.
Ik stapte uit met lange teugel terwijl Jan de piste verliet.

“Ooch kijk daar heb je haar weer! Ik haat die meid en haar vijf pony’s, ze denkt echt dat ze kan rijden!” zei Marie-Claire, dochter van de eigenaar tegen Hedwig haar vriendin.
“Mjaah ze denkt inderdaad dat ze kan rijden maar Marie-Claire iedereen weet toch dat jij de beste bent?!” : zei Hedwig met een slijmerige stem.
Marie-Claire gunde haar een lach en ze liepen naar me toe.


Toen ik dat zag dacht ik echt dat ze me weer iets ging lappen. Ze grijnsden beide en ik lachtte met een sarcastische lach terug. –De bitch is daar- dacht ik in mezelf.
“Goed gereden”:zei Hedwig met een Hollandse stem. Marie-Claire fronste haar wenkbrauwen keek Hedwig raar aan.
“Vind je?”: rattelde Marie-Claire.
Ik negeerde het en stapte gewoon uit. Als ik klaar was met uitstappen kwam Merel in de piste en hielp me weer met afzadelen. Merel, Jan en Julie het zusje van Jan waren mijn beste vrienden. Ook kwam ik heel goed overeen met Gringo. Een vriend van Olivier de zoon van de eigenaar van de manege. Olivier of Oli had zich eens voorgesteld maar meer niet. Het enigste wat ik wist was, dat hij enorm achter de meisjes kon zitten. Dat hadden mijn ogen al verteld. Maar hij was best wel een aardige jonge. Oké, oké ik beken ik vind hem best mooi. Meer niet. Oké we gaan verder met het verhaal.

Merel en ik babbelde wat over de manege en over hoe vervelend Marie-Claire was. Na het afzadelen ging Merel naar huis en toen ik mijn fiets pakte om ook naar huis te gaan, stond Marie-Claire voor mijn neus.
“Wie denk je wel niet dat je bent? Mij zomaar een aanstellerig mens noemen! Je zei dat wel over de dochter van de manege hé! Of moet ik het misschien tegen mijn Mammie gaan zeggen?” : zei ze op een ergerende toon.
“Marie-Claire iedereen heeft zijn eigen mening en als ik dat vind heb ik daar toch recht op zeker?”: beet ik neidig terug.
“ Nee, je hebt hier helemaal geen recht, maak dat je weg komt en als ik het nog één keer hoor dan zorg ik ervoor dat je van de manege geschorst wordt.”
Met tranen in mijn ogen fietste ik weg. Achter mij hoorde ik geritsel in de struiken en het eerste gedacht dat bij me opkwam was Marie-Claire die in de struiken gevallen was. Kan je het voorstellen? Ik moest lachen en voog de tranen af. Toen ik thuis kwam vroegen mijn ouders hoe de les was en ik vertelde dat Nero enorme vorderingen maakt. De dingen over Marie- Claire die hield ik voor mezelf. Niemand wist dat ze zo gemeen tegen me was. Merel en Jan hadden het wel al eens gezien , …. Maar hoe ze werkelijk tegen me was, het dreigen enzo dat hadden Merel en Jan nog niet gezien en daar wisten ze ook niets van. Ik wou niet van de manege omdat ik daar vrienden had. En omdat ik er goed les kreeg, het was daar gezellig op Marie-Claire na dan.

Ik trok mijn pyjama aan en ging slapen. Het was zomer vakantie maar omdat ik veel met paarden bezig ben en veel tijd op de manege spendeer was ik om 08.00u al op de manege.
Ik groette Jan die daar al was en hielp hem even mee. Omdat hij nadien samen met Merel mij mee hielp met het optuigen van mijn twee kleine shetlanders. Tapper en Tjacko heetten ze en hiermee reed ik dus geen paard maar mende ik. Ik trainde voor een groote wedstrijd en krijg altijd hulp van Julie, Jan en Merel. Soms ook van Chanell een vriendin van Marie-Claire, maar zij had geen slechte bedoelingen. Ze was aardig en sympathiek. Maar Hedwig daarin tegen was een echt kreng. Ze was irritant en deed altijd mee met Marie-Claire.
Om 09.00u was ik klaar met inspannen en reed de piste in. Hedwig kwam met Olivier flirten af, maar toen Olivier zag dat ik aan het rijden was zei hij tegen Hedwig:
” Wat is ze goed hé? Ik blijf even kijken, blijf je mee kijken of niet?”
Hedwig bekeek hem nors en zei:
” Vind je? Nee, ik ga naar de cafetaria.”
Ze zag groen van jaloezie. Toen ik aan het hek voorbij ging, nam ik mijn hoed van mijn hoofd en begroette Olivier. Hij lachtte en knikte terug. Plots zag ik een roos ding naar de piste stomen.
“ Oli” : schreeuwde ze. “Hoe kon je? Je vindt dat rot kind goed, heeft niemand je ooit manieren geleerd? Ik ben hier de beste en niemnad anders, oké? Begrepen?”

Olivier moest lachen toen hij het knal rode gezicht van zijn zus zag, hij antwoordde haar:
” Zusje weest toch niet zo jaloers! En trouwens je zegd dat je de beste bent maar op deze manege ment hier maar 1 iemand, en dat is zij? En jij Hedwig? Je bent het zeker weer gaan klikken? Ik moet je niet hoor als je dat denkt! Je bent mijn type niet en ik haat klikkers!”
Toen hij dat zei was er een tikkeltje arrogantie op zijn gezicht te lezen.
“Och, dat is nou altijd het zelfde met die jongens!”
Hedwig keek hem beledigt aan.
“Wat ben je gek geworden Oli? Jij neemt het op voor die seut? Komaan zeg iedereen weet toch dat ik beter ben? Ahja, ik snap het al je bent verliefd op haar he?”
“Nee, helemaal niet, je weet toch op wie ik verliefd ben? En ze is geen seut!”: dit zei hij net toen ik voorbij reed.
Ik dacht is ze weer bezig ja kwaad over mij spreken, kan dat mens nu geen twee minuten zwijgen?
“Ohja vergeten, jij bent op…”
“Waag het niet hé, zusje of het wordt je beste dag niet!”
Ze grijnsde zo gemeen dat ik bij het voorbij gaan een tik met de zweep op haar kont gaf. Olivier moest lachen en ik keek hem met glinsterende ogen aan. Maar Marie-Claire kon er helemaal niet mee lachen. Ze schreeuwde het uit alsof ze heel veel pijn had. Maar dat kon ze niet hebben, het was maar een tik of had ze het echt?

Wat had ik nu gedaan? Straks ging ze weer huilen bij haar vader zoals ze altijd deed. Zou Oli me dan verdedigen? Ik hoopte het. Door Marie-Claire haar geschreeuw kwam Mr. De La Fayette naar haar toe. “Wat is er?”: vroeg hij met een bezorgde stem. “Dat stom kreng heeft met de zweep op mij geslagen!”: schreeuwde ze het. “Marie-Claire, zo spreek je niet over de mensen, maar heeft ze je geslagen of was het perongeluk?” “Ze deed het express papie, Hedwig heeft het ook gezien.” Hedwig knikte en Mr. De Le Fayette fronste zijn wenkbrauwen. Ik wachtte tot ik Oli hoorde zeggen dat ik het niet met opzet deed, maar er kwam niets uit. Had hij mij dan niet graag? Gaf hij dan helemaal niets om mij? Ik dacht dat we …. vrienden waren?! Mijn les was gedaan , toen Mr. De La Fayette de piste in kwam. Hij stapte op de koets en zei: “ Vesna ik wil met jou eens spreken, kan dat nu?” Ik knikte en voelde me slecht. “Kijk Vesna, wat je daar juist hebt gedaan, dat is heel gevaarlijk. Je mag niet zomaar met de zweep slaan op iemand! Eigenlijk zou ik je uit de manege moeten zetten.” Uit de manege hoorde ik mijn gedachte zeggen. “Uit de manege? Maar Mr. De La Fayette, het was niet de bedoeling haar ……” “Het was niet de bedoeling om wat? Om haar pijn te doen?”
Ik knikte en voelde de tranen lopen. “Vesna, je krijgt nog een kans maar denk eraan dat je uit de manege kan gezet worden.” Ik knikte nogmaals en Mr. De La Fayette stapte af. Ik reed de piste uit en Merel en Julie kwamen naar mij toe. Jan was hard aan het werken dus hij had geen tijd. Merel en Julie maakte de paarden vast aan de balk. Ik stapte af en barste uit in tranen Merel nam me in haar armen en zei:” Je hebt het moeilijk met haar hé, ze maakt het je helemaal niet gemakkelijk.” Ik knikte, tuigde de paarden af, verzorgde ze en ging Jan en Merel mee helpen. Daarna ging ik met Julie wandelen op de manege. Het was warm. Toen we gingen zitten op het gras, vertelde Julie over haar en Jan en over hele leuke dingen. Opeens hoorde we een luidde gil. Toen we ons omdraaide stonden Gringo en Oli, met twee grote water ballonen achter ons. Ik dacht, nu even niet maar ja dat was te laat. Julie en ik kregen elk een waterballon op ons hoofd. Ze lachtte en Oli zei:” Hey ladies, geen zin om een waterballonen gevecht te doen?” Julie was enthousiast, maar ik ging aan de kant zitten zonder iets te zeggen. Ik zag dat Gringo aan Oli vroeg wat er met mij was, hij atnwoordde:” Ik denk dat het door Marie-Claire is, dat ze zich zo slecht voelt. Maar het was niet alleen door Marie-Claire, het was ook door hem. Hij verdedigde mij niet eens! Ze deden verder en het leek of het hun allemaal niet kon schelen. Gelukkig kwam Merel bij me zitten samen met Jan. “Ze hebben je erg gekwetst, zeker Olivier hé?” :fluisterde Merel. Met een afwezige blik schudde ik met mijn hoofd. “Ben je klaar voor de les straks?” : probeerde Jan me op te fleuren. Maar ze zaten niet lang bij mij, van zodra Oli had gezien dat Merel bij mij zat, kwam hij afgestormt. Zou hij op haar zijn? Nee, dat kan niet? Of toch wel? “Hey, Merel en Jan komen jullie niet mee doen?”: vroeg hij terwijl hij recht in mijn ogen keek. Ik wendde mijn blik af. Merel aarzelde maar was al snel overtuigd. Maar toen zij twee weg gingen kwam Oli bij me zitten. “ Ik heb je teleurgesteld, hé?” Ik keek naar de grond en zei niets. “Kijk Vesna, ik wil niet dat iemand te weten komt op wie ik ben oké? En mijn zus denkt trouwens de verkeerde persoon dus dat kan zware gevolgen hebben? Ik durf aan de persoon zelf niets zeggen omdat ik denk dat die persoon nog niet klaar is, en ikzelf trouwens ook nog niet. Ik knikte en hij omhelsde me. Ik lachtte en zei: “Oké, ik vond het gewoon raar dat je mij niet verdedigde. Ik dacht dat je mij niet graag had of ….. “Nee tuurlijk niet, ik deed het om mezelf te beschermen, maar moest mijn vader je van de manege gegooid hebben dan zou ik, je wel verdedigd hebben. Wat zei hij trouwens?” “Dat dit mijn laatste kans was.”: fluisterde ik. Hij keek me een beetje bedroefd aan maar nam me mee naar het waterballonen gevecht. We amuseerde ons maar waren wel helemaal nat. Een nadeel want iedereen moest naar huis om verse kleren te gaan halen. Ik nam mijn fietst en fietste een deel met Merel mee omdat haar huis op dezelfde route lag. Ik vroeg haar te wachten op mij. Ik reed in een tempo naar huis, dat ik nog nooit gedaan had. Ik nam mijn kleren en sprong weer op mijn fiets. Merel wachtte al op mij. Samen reden we verder naar de manege. Het was 16.00u toen we aan kwamen. Ik had pas les om 18.00u tot 19.00u. Dus ik moest nog 2 uur wachten voor ik kon rijden.

16.10u ben ik onderweg naar de rest van de mensen, maar hoor ik dit.: “ Hedwig luister, Vesna is nog altijd niet van de manege weggestuurt dus moeten wij er voor zorgen dat ze hier weg moet!”: hoorde ik een stem zeggen. Waarschijnlijk de stem van Marie-Claire. “Hoe ga je dat doen?” klonk de stem van Hedwig als volgt. “Geen idee maar ik zorg wel voor iets.” Ik liep snel de andere kant op en liep naar de stallen waar ik door een klein gangetje naar de rest liep. Ik vertelde niemand over wat ik gehoord had. Toen ik aan kwam zag ik dat Gringo en Oli net vertrokken. Ik dacht bij mezelf, die jongens mogen me echt niet. Toen ik gezellig met de rest van de groep aan het praten was kwam Oli naar me toe en vroeg:” Vesna, zou je aub even willen komen ik wil met je spreken.” Ik stond op en volgde hem. “Ik heb een vraagje en zit met een probleempje. Stel je ouders hebben vaak ruzie en jij hebt vaak ruzie met je zus of broer. Wat zou je doen?” ik dacht even na:” Wel ik zou tegen mijn ouders zeggen dat ze moeten stoppen met ruzie maken en dat ik anders zou weg lopen en mijn zus die zou ik gewoon negeren of haar juist heel hard irriteren. Waarom vroeg je dat eigenlijk?”
“Gewoon, het is voor een vriend van mij en ik weet dat ik met jou over zulke dingen kan praten.” “Ooh, oké.” Ik stond recht, lachtte naar hem en ging terug bij de rest van de groep zitten.

Dit is het eerste deel als je wil dat ik verder ga moet je het maar zeggen.

[Sabbientje]

Oke, niet schrikken, het is een aardige post geworden

Zo bij het doorlezen van het verhaal ziet het er best goed uit.
Natuurlijk zie ik gelijk ook wel verbeterpunten, maar dat heb ik al snel

Allereerst is het misschien handig om erbij te zetten om wat voor Fanfic het gaat.
Ik weet toevallig dat het Amika is, maar iemand anders weet dat misschien niet.

Maak het “Proloog” en “mijn verhaal” dik gedrukt. Dat zorgt gelijk voor overzicht voor jezelf.
En zie je in 1 oogopslag waar je verhaal begint.

Ik? Ja ik ben Vesna ik heb het moeilijk op school maar ik houd me enorm bezig met paardrijden en mennen.

Je allereerste zin. Je combineert hier eigenlijk enkele zinnen, zonder koppelelementen of punten en komma’s. Best wel zonde, want je eerst zin moet ervoor zorgen dat je mensen je verhaal verder lezen.

Beter is misschien:
Ik? Ik ben Vesna. Ik heb het moeilijk op school, maar houd mij enorm bezig met paardrijden en mennen. Mennen is het rijden met paard en wagen.

Let erop dat er mensen zijn die dit verhaal lezen die niets of weinig van paarden af weten.
Leg dus dingen uit.

Tweede zin:

Ik rijd op de manege de paardehoeve paard.

Deze zin is wat krom.
Ik rijd paard op manege De Paardehoeve.
Let erop dat namen met een hoofdletter geschreven worden. Ik heb het woord paard verplaats. Zo word het gelijk minder warrig.
Snap je.

Dus ook de namen zoals Jan en Merel met een hoofdletter.

Je verhaal gaat best wel snel.
Neem je voor dat mensen niet weten wie de personages in je verhaal zijn en probeer hun dan ook te beschrijven. Jan zijn rode? haar, Merel haar lange haar. Kaplaarzen, tuinbroeken, spijkerbroek, houthakkersbloezen.

Ik vergelijk een verhaal altijd met een 30km zone. Je moet rustig rijden om om je heen te kijken.
Niet zoals de snelweg, plankgas naar het einde.

Ik pak even een klein stukje en zal het iets aanvullen zoals ik het zou doen.

“En nu een volte Vesna. Neem je linker teugel vaster zo heb je meer grip en gaat hij meer buigen. Oké veel beter zie je dat hij nu zich beter buigt? Beloon hem maar en zet hem maar op stap.”
Ik gaf Nero een klopje in zijn hals en glimlachte naar Jan. Jan was misschien wel stalhulp maar ik had speciaal aan Mr. De La fayette gevraagd of ik van Jan les kon krijgen en niet van Casper. Ik had namelijk een hekel aan Casper.

“En nu een volte Vesna. Neem je linker teugel strakker, zo heb je meer grip en buigt hij beter de bocht door,” hoorde ik Jan zeggen. De roodharige jongen stond in het midden van de piste en probeerde alles aan te geven wat hij zag. Ik reed de ronde cirkel die hij zojuist aan mij vroeg.
“Oké, veel beter. Voel je nu dat hij zich beter buigt? Beloon hem maar en zet hem maar in stap.”
Ik gaf Nero een klopje op zijn hals, zette het (kleur paard) paard in stap en glimlachte naar Jan. Ik was blij dat ik van Jan les kon krijgen. Jan was misschien wel stalhulp, maar ik had speciaal aan meneer de La Fayette gevraagd of ik van Jan les kon krijgen en niet van Casper.
Ik had namelijk een hekel aan Casper. (waarom heb je een hekel aan hem?)

Zie je het verschil.
Niet iedereen weet namelijk wat een volte is. Nu zeg ik dus dat er om een cirkel gevraagd word.
Ik geef aan welke kleur haar Jan heeft, zodat je een klein beetje een idee krijgt hoe hij eruit ziet.
Je kan het nog veel meer doortrekken, maar ik wilde een klein begin maken

Een teugel neem je niet vaster. Een paard zet je in stap en niet op stap.
(je zet een auto ook niet op zijn versnelling maar in de versnelling )

Verder zie ik dat je wat probleempjes hebt, met hoe je een gesproken zin neer moet zetten.

“Goed gedaan Vesna” hoorde ik een stem aan het hek zeggen.
…………..
“Dank je”: glimlachte ik terug.

Een gesproken zin begin je zoals je al doet met het tussen haakjes zetten.
Alleen bij het afsluiten gaat het verkeerd.

Je hebt verschillende mogelijkheden. Je eindigt met een komma, punt, vraagteken of bijvoorbeeld uitroepteken, maar over het algemeen is de opzet hetzelfde.

Ik pak er even een zin bij waar je heet wel goed doet:

“Ooch kijk daar heb je haar weer! Ik haat die meid en haar vijf pony’s, ze denkt echt dat ze kan rijden!” zei Marie-Claire, dochter van de eigenaar tegen Hedwig haar vriendin.

Dus je eindigt je zin meestal met Leesteken en dan aanhalingsteken.
Je hoeft dus niet daarna nog een dubbele punt te doen.
De dubbele punt is als je begint met bijvoorbeeld zij zei.

Zij zei: “Wat een kreng ben je toch.”

Hopelijk is het een beetje duidelijk.

*leest weer verder*

Ik kom nog wat kleine foutjes tegen, zoals:
Lachtte – lachte is met 1 T
Rattelde – Ratelde is met 1 T

Dit soort foutjes haalt de spellingscontrole er over het algemeen wel uit.
Probeer die voor je post erover heen te halen.

Het was zomer vakantie maar omdat ik veel met paarden bezig ben en veel tijd op de manege spendeer was ik om 08.00u al op de manege.

Leet op de tijd waarin je schrijft. Je schrijft verleden tijd, dus alle werkwoorden moeten ook in de verleden tijd staan. Spendeer moet dan ook spendeerde zijn.

Verder is het netter als je cijfers voluit schrijft.
Dus in plaats van 08.00 uur zeg je acht uur.


Algemene conclusie:
Je verhaal is leuk om te lezen. Probeer alleen wat langzamer erdoorheen te gaan. Denk aan die 30km zone.
Als je iets vanuit een persoon schrijft. Laat die persoon om zich heen kijken.
Geuren, kleuren, bomen, geluiden. Als je dat erin verwerkt word je verhaal nog veel levendiger.

Over het algemeen val ik vaak nogal over entergebruik. Dat heb ik dus nu helemaal niet. Naar mijn gevoel staan ze precies op de juiste plekken. Echt heel goed.

Als ik jou was zou ik zeker verder schrijven. Ik denk dat het een heel leuk verhaal kan worden.
Ik hoop dat je wat aan mijn tips hebt en als je vragen hebt, kun je die altijd stellen.

[vezzie]

Ik heb heel wat aan je commentaar. Het is het tweede verhaal dat ik ooit in heel mijn leven heb geschreven.Ik probeer er meer gevoel in te steken. Enkel heb ik een probleempje het verhaal is al af, maar meestal wil een verhaal herschrijven na verloop van tijd en dan volg ik je tips daarin zeker op dan laat ik je het verschil zien.
Bedankt om het te lezen. (ik zal al een nieuw deeltje zetten)