Home ||
Het Forum ||
Over SaBi ||
Bibliografie ||
Wedstrijden ||
Wall of Fame ||
Wall of Shame ||
Oude Nieuwsberichten
op SaBi. Deze site en het bijbehorende forum zijn gemaakt met het doel om schrijvers hun werk aan een groter
publiek te laten tonen, alsmede de mogelijkheid te bieden om inhoudelijke reacties te krijgen. Op de site kun je tips, tops
en natuurlijk verhalen lezen. Momenteel werken we nog druk aan de site, maar we hopen jullie zo snel mogelijk welkom te kunnen
heten!
Ik denk terug aan alles dat is geweest en dingen die nooit zullen komen. Ik vraag me af hoe ik alles ooit zo zwart wit hebben kunnen zien. Het lijkt vreemd ,maar mijn lichaam is moe. Ik weet dat er iets niet klopt, maar kan de vinger er nog niet op leggen. Heel mijn leven is mij al verteld dat ik fout ben. Dat ik zal branden. Branden in iets waar ik eigenlijk niet in geloof.
In wanhoop vraag ik me af. Als ik het anders aangepakt had. Wanneer ik toch geluisterd had naar wat me verteld was. Wanneer ik mezelf gedwongen had om toch te geloven. Wanneer ik niet mijn hart gevolgd had. Zou alles dan werkelijk zo anders zijn? Zou het echt zo anders zijn wanneer ik niet mezelf was geweest, maar iemand anders?
Nu ben ik bang. Ik ben oh zo bang. Bang voor wat er misschien komen gaat. Wat als ze achteraf toch gelijk hebben? Wat als ik toch de fout heb gemaakt? Wat als…?
Ik zie mezelf in de reflectie van het glas. Mijn gezicht is emotieloos, bleek en blank. Verweest van emotie en kleur. Mijn ogen zijn dof, zonder de glans van leven. Zonder hoop en verlaten van geluk. Mijn hart gevuld met angst en dat weerkaatst van mijn gezicht. Ik kan het terugzien in het vieze raam. Al mijn eigen angsten en onzekerheden. Alle gebroken scherven van mijn leven.
Zoveel had ik nog willen doen en ondernemen. Ondervinden en beleven. Nu lijkt het onhaalbaar. Nu ben ik ziek. Ik ben een nummer. Ik ben verlaten. Ik ben bang. Ik ben alleen. Ik ben titelloos.
